Po centrum Białegostoku można spacerować od zabytku do zabytku. W ramach tegorocznego festiwalu proponujemy zgoła odmienną trasę. Znajdą się na niej obiekty dokumentujące przemiany gospodarcze w Polsce schyłku wieku XX i początku wieku XXI. Będzie to trasa pokazująca, jak w białostockiej architekturze odbiły się czasy transformacji ustrojowej. Znajdą się na niej budynki krzyczące, puszczające oko, kolorowe i szklane – te, które wydawały się być nowoczesnymi, a dziś są niemymi świadkami czasów, gdy architekci pozwalali sobie na postmodernistyczne szaleństwo w swojej pracy. Sebastian Wicher zabierze nas na spacer w zastępstwie Andrzeja Kłopotowskiego.

Sebastian Wicher – absolwent konserwatorstwa na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (2002), pracownik Galerii im. Sleńdzińskich w Białymstoku. Od ponad dwóch dekad dokumentuje i popularyzuje lokalne dziedzictwo kulturowe, w szczególności dorobek białostockich architektów. Autor kilku monografii m.in.: Żyć architekturą. Życie i twórczość Stanisława Bukowskiego (2009), Rudolf Macura (1886-1940). Portret architekta niestrudzonego (2020), przewodnika Białostocka architektura modernizmu (2013), współautor Katalogu białostockich pomników, tablic pamiątkowych i miejsc pamięci narodowej (2017) oraz szeregu artykułów popularno-naukowych na temat zabytków architektury, w szczególności sakralnej, publikowanych m.in. w „Biuletynie Konserwatorskim Województwa Podlaskiego”, a także w ramach „Białostockich Studiów Historyczno-Kościelnych”.